Achter elke deur een verrassingsfeestje - Kelly

De 25-jarige patiënte Kelly maakt gebruik van een stemcomputer. Spreken duurt dus wel even, maar dat was absoluut geen struikelblok in de goedlachse band die ze met haar thuisverpleegkundige Caroline ontwikkelde …

Het verhaal van Kelly en Caroline

Het verhaal van verpleegkundige Caroline Frederickx en haar ex-patiënte Kelly Vromans, die vanaf haar 14de toiletzorg van het Wit-Gele Kruis ontving, is er eentje van elkaar woordeloos verstaan. Létterlijk.

“Je raakt zo op elkaar ingespeeld dat communicatie instinctief gebeurt.”

Lachen als universele taal

Kelly (25) maakt gebruik van een stemcomputer. Spreken duurt dus wel even voor de jonge rolstoelpatiënte. Maar dat was absoluut geen struikelblok in de band die ze met haar thuisverpleegkundige ontwikkelde: met een blik, een expressie of een lach hadden Caroline en Kelly elkaar al lang voor de computer was uitgesproken begrepen.

Happy birthday!

Ze konden het zelfs zo goed met elkaar vinden dat Caroline een vaste gast werd bij de verjaardagsfeestjes van haar patiënte: toen Kelly 21 werd, verstopte haar familie Caroline in een grote doos die het meisje met behulp van een touwtje kon openen. Er werd héél wat afgelachen met de grappige onthulling. Cadeautjes wisselen doet het duo nog steeds bij gelegenheid, maar een verrassing zo groot als die was toch uniek.

“Op die manier een deel van iemands leven uitmaken, heeft een blijvende impact op beide levens.”

Twee dikke vrienden

Maar ook tijdens Caroline’s dagelijkse bezoekjes in de weekends of vakantieperiode was het feest ten huize Vromans: ’s ochtends weerklonk het nummer ‘Twee dikke vrienden’ steevast door de badkamer. Op verzoek van Kelly, speciaal voor Caroline. Kelly’s favoriete slaapshirt, placemat en beker waren stuk voor stuk voorzien van een foto van het vrolijke tweetal.

Uit het oog, nooit uit het hart

Zelfs nadat Kelly een nieuwe thuis vond in dienstencentrum De Witte Mol, bleven de “zorgvriendinnen” contact houden. Een mailtje met een 1-aprilgrap, een kerstkaart of een kort bezoekje en een knuffel… Het zijn de kleine dingen die de relatie tussen een thuisverpleegkundige en patiënt zo sterk maken. Met weinig woorden, maar véél gevoel.

“Zorgbehoevende en zorgverlener als twee handen op één buik, dat is ook als mantelzorger een plezier om mee te maken.”
Deel dit verhaal:

Bedankt!