Antibiotica via infuus, gewoon bij Willy thuis
Eind november belandde Willy in het ziekenhuis met pijnlijke nekwervels. Een bloedonderzoek toonde een zware infectie van de wervelkolom aan. Er werd meteen antibiotica opgestart. Thuisverpleegkundige Davy en zijn collega’s zetten de behandeling thuis verder.
Een staphylococcus aureus-infectie kan uiteenlopende symptomen veroorzaken. Vaak gaat het om huidinfecties, maar bij een ernstige infectie kunnen ook je gewrichten pijn doen. “Op een gegeven moment blokkeerde mijn hals volledig. Mijn vrouw en ik besloten naar het ziekenhuis te rijden. Onderweg hield ik mijn hoofd vast: de trillingen van de auto en de vluchtheuvels deden te veel pijn”, vertelt Willy. “Enkele dagen later kreeg ik ook last van mijn knieën. Gelukkig bleven mijn schouders en handen bleven gespaard.”
Antibioticabehandeling
“Ik kreeg een cocktail van antibiotica, waarvan een deel via een infuus werd toegediend. Toen ze me in het ziekenhuis vertelden dat thuisverpleging zo’n infuus kon aan- en afkoppelen, was ik opgelucht. Ik kon de feestdagen thuis doorbrengen.” Willy krijgt drie keer per dag bezoek van het Wit-Gele Kruis, ook van de nachtverpleging.
Nachtverpleging
“We zien steeds meer patiënten die ’s avonds antibiotica via de ader of in de spier moeten krijgen”, legt nachtverpleegkundige Davy uit. “Elke avond, rond tien uur, bellen we aan bij Willy. Een halfuur later ben ik weer weg en kan hij gaan slapen. De volgende ochtend staat er opnieuw een verpleegkundige aan de deur.”
Willy
“Gewapend met verschillende dozen materiaal keerde ik eind december naar huis. De behandeling werd meteen opgestart. Ik kende het Wit-Gele Kruis wel van de auto’s die je ziet rondrijden en wist dat een buurvrouw hulp kreeg van een thuisverpleegkundige, maar ik had niet verwacht dat ik ze zelf nodig zou hebben.”
“Toen ik net thuis was, voelde ik me nog heel vermoeid. In het ziekenhuis was ik in twee weken acht kilo verloren, en dat kwam niet alleen door het eten daar. (lacht) Dankzij de antibiotica voel ik me weer sterker. Mijn nekbrace zal ik nog enkele maanden moeten dragen om overbelasting te vermijden, maar verder is er geen blijvende schade. Ik ga nu enkele weken op vakantie en daarna moet ik nog een laatste keer op controle.”
Nachtverpleegkundige Davy
“Ik startte op mijn veertiende als schilder, behanger en vloerder. Samen met mijn vader ging ik elke dag de baan op. Na 22 jaar stopte ik als zelfstandige en besloot ik te doen wat ik altijd al wilde: verpleegkunde studeren. Zeven jaar later werk ik als nachtverpleegkundige bij het Wit-Gele Kruis.”
“Het is mijn taak om in te springen wanneer er een acuut noodgeval is. Dat kan gaan van een patiënt bij wie de stoma losgekomen is tot een oudere man die alarm slaat na een val. Wekenlang stond er elke avond een bezoek bij Willy gepland, maar je weet nooit wat de nacht zal brengen. Heeft Willy koorts? Of is de insteekplaats van de katheter ontstoken? Dan koppel ik het infuus niet aan. Het technische aspect van de zorg is erg belangrijk.”