Camille over zorg in de verpleegpost: “Ik kan mijn zorg gewoon zelf inplannen.”
Camille (18) kampte al een tijdje met grote vermoeidheid. Een vitamine B12-tekort bleek de oorzaak. In de verpleegpost van het Wit-Gele Kruis kon ze terecht voor de nodige injecties.
Camille is 18 en volgt een opleiding basiszorg en ondersteuning, met de ambitie om later in de zorg te werken. Recent kwam ze zelf in aanraking met verpleegkundige zorg. “Ik was altijd supermoe,” vertelt ze. “Na een bloedonderzoek bleek dat ik een vitamine B12-tekort had. Daarvoor moest ik injecties krijgen, en die mochten enkel door een verpleegkundige worden toegediend.”
Keuze voor de verpleegpost
Via haar tante, die als zorgkundige bij het Wit-Gele Kruis werkt, leerde Camille de verpleegpost kennen. “Ik kon kiezen tussen verpleging aan huis of in een Wit-Gele Kruis verpleegpost.” Camille koos uiteindelijk voor de verpleegpost. “Je kiest een uur en kan gewoon gaan op afspraak, zonder dat je moet wachten.”
Warme zorg en persoonlijk contact
De eerste kennismaking met de verpleegpost liep prima. “De verpleegkundigen zijn supervriendelijk. Ze merkten ook op dat het steeds beter met mij ging.”
Eenvoudig in te plannen
Afspraken maken verliep volgens Camille heel eenvoudig. “Ik moest gedurende een half jaar maandelijks eens langsgaan voor een inspuiting. Je kan online een afspraak maken of bellen. En als ik in de verpleegpost was voor het prikje, dan planden we meteen al een volgend moment in. Dat was handig. Ik ging altijd op zaterdagvoormiddag om 9 uur. Zo kon ik het perfect combineren met school en was ik ook de rest van het weekend nog vrij.
Wachttijden waren er nauwelijks gezien de zorg in de verpleegpost op afspraak is. “Ik heb één keer even moeten wachten, maar meestal was ik meteen aan de beurt.”
Camille ziet duidelijk voordelen aan de verpleegpost. “Voor mij geeft het structuur. Ik weet op voorhand wanneer ik moet gaan en ik hoef niet thuis te wachten tot de verpleegkundige langskomt. Ik kan het gewoon inplannen.”
Een aanrader
Binnenkort moet Camille nog eens op controle om te kijken of haar waarden opnieuw in orde zijn. Moest ze in de toekomst nog zorg nodig hebben, dan zou ze opnieuw voor de verpleegpost kiezen: “het is toegankelijk, je kan zelf kiezen wanneer je gaat en de verpleegkundigen zijn supervriendelijk.”