De stijl van Emile
Er is een enorm grote collegialiteit: al mijn collega’s hebben me op het hart gedrukt dat ik ze moet bellen als ik een probleem zou hebben. Dat doet enorm veel deugd.
In mei begon ik op de nachtdienst van de zorgcentrale te werken. Ik zocht een job die combineerbaar was met mijn drukke bijberoep.
De nacht doe je alleen maar ik heb nooit het gevoel helemaal alleen te zijn. Er is een enorm grote collegialiteit: al mijn collega’s hebben me op het hart gedrukt dat ik ze moet bellen als ik een probleem zou hebben. Dat doet enorm veel deugd. De nacht doen is een beetje een andere wereld, die alleen je andere nachtcollega’s snappen. Maar je weet dat er in nood altijd wel iemand is die je kan bereiken.
Elke nachtshift is heel verschillend. Soms heb je 5 oproepen, soms 20. De meeste oproepen komen van mensen die gevallen zijn en niet meer recht geraken. Het is soms moeilijk te begrijpen wat er juist gebeurd is en waar de persoon nood aan heeft. Soms versta je ze niet goed en moet je echt op hele kleine dingen letten om de situatie te kunnen inschatten. Mijn spannendste situatie was een patiënt die hartkloppingen had. Ik kon in zijn medisch dossier zien dat hij hier in het verleden al last van gehad heeft dus heb ik de ambulance gebeld. De persoon in kwestie zag dit niet zitten, zei dat hij zijn zoon reeds gebeld had. In zulke situaties moet je sterk in je schoenen staan en beslissingen durven nemen. Het is een job met grote verantwoordelijkheid.
