400 verpleegkundigen van Wit‑Gele Kruis starten met nieuwe manier van werken in thuisverpleging
Vanaf 1 juni starten in heel België ruim 1000 thuisverpleegkundigen en zorgkundigen met een nieuwe manier van werken, onder wie ongeveer 400 van het Wit‑Gele Kruis. Samen stappen zij in een pilootproject van het RIZIV dat moet aantonen hoe thuisverpleging anders kan worden georganiseerd: vertrekkend vanuit wat patiënten écht nodig hebben, met meer ruimte voor professionele autonomie en een sterkere focus op kwaliteit van zorg.
Met de pilootprojecten wordt een nieuw werkingsmodel uitgetest dat inspeelt op de groeiende druk in de thuisverpleging. Zorgvragen worden complexer en steeds meer zorg verschuift van het ziekenhuis naar de thuisomgeving. Het huidige systeem botst nog te vaak op een financiering die vertrekt vanuit prestaties, en niet vanuit de zorgnood van de patiënt.
Het pilootproject wil daar verandering in brengen. Het zet in op een duurzamer systeem dat kwaliteit boven kwantiteit plaatst, de autonomie van zorgverleners erkent en nauwere samenwerking tussen disciplines stimuleert.
“Het Wit‑Gele Kruis neemt binnen dit traject deel met vijf pilootprojecten en vijf controleprojecten, verspreid over Vlaanderen. De afdelingen in Zoersel-Schilde, Tessenderlo, Waasland‑Zuid, Tienen en Westkust‑Polder gaan bij ons aan de slag met het pilootproject. De controlepraktijken zijn in Mol, Houthalen, Waasland‑West, Meise en Westhoek”, licht algemeen coördinator Hendrik Van Gansbeke toe.
Meer ruimte voor wat er echt toe doet
Voor verpleegkundigen betekent dit een andere manier van werken, met meer ruimte om zorg te organiseren vanuit de noden van de patiënt. “Wij weten vaak perfect wat een patiënt nodig heeft, maar botsen vandaag soms op regels. Dit project geeft ons meer ruimte om te doen wat echt nodig is. Op een manier die klopt met waarom we ooit voor dit beroep kozen. We kunnen handelen vanuit onze expertise en waarde als verpleegkundige," vertelt regioverpleegkundige Ellen Van Mol.
In het nieuwe model krijgen ook minder zichtbare zorgtaken een volwaardige plaats. Overleg met artsen, het begeleiden van patiënten en mantelzorgers en het inzetten op preventie en zelfredzaamheid worden expliciet meegenomen in de organisatie en financiering van zorg. “Een gesprek met een patiënt, huisarts of familie is soms even belangrijk als een technische handeling. Dat is geen extra, dat ís zorg.”
Zorg die vertrekt vanuit de patiënt
Het project vertrekt vanuit het principe van ‘juiste zorg’: niet meer zorg, maar zorg die relevant en afgestemd is op de patiënt. Verpleegkundigen kijken daarbij niet alleen naar de medische nood, maar ook naar de leefcontext, mogelijkheden en doelen van de patiënt.
De patiënt wordt zo een actieve partner in het zorgtraject. Samen wordt bekeken wat nodig, haalbaar en zinvol is. Dat moet leiden tot zorg die beter aansluit bij het dagelijks leven van patiënten en hun zelfredzaamheid versterkt. “We gaan meer en ook anders registreren. Dat betekent dat we een vollediger beeld krijgen, met duidelijke aandachtspunten waar we als team samen op kunnen inspelen. Een beetje extra administratie stoort me niet als het helpt om onze zorg nog beter af te stemmen op wat patiënten nodig hebben,” zegt Ellen.
Leren en bijsturen op basis van de praktijk
Twee jaar lang worden ervaringen en gegevens systematisch verzameld. Die moeten duidelijk maken wat werkt en waar bijsturing nodig is, met het oog op een toekomstgericht model voor de thuisverpleging.
Voor patiënten verandert er intussen niets aan de toegankelijkheid of de kost van de zorg. Zij blijven rekenen op dezelfde nabijheid en kwaliteit.
“We doen dit niet alleen voor onze organisatie. We willen samen met de sector aantonen dat een zorgmodel dat vertrekt vanuit de patiënt en ondersteund wordt door data, beter werkt voor iedereen,” zegt Van Gansbeke.