Opinie | Fraude bestrijden? Zeker. Maar stop het wantrouwen: thuisverpleegkundigen verdienen respect.
De voorbije weken waait er een storm door de thuisverpleging. Berichten over miljoenenfraude en systematisch te hoge inschaling raken meteen de reputatie van een hele beroepsgroep. Laat er geen twijfel over bestaan: fraude moet worden aangepakt, waar die zich ook bevindt. Maar het debat dreigt te ontsporen wanneer een hele sector als verdacht wordt neergezet. Dat is geen fraudebestrijding meer, maar een heksenjacht.
Wie vandaag in de thuisverpleging werkt, voelt dat in het hart. Dag na dag zijn zorgmedewerkers op pad, door weer en wind, om hun patiënten de beste zorg te geven. Zij zien wat er achter de voordeur gebeurt. Zij kennen de mensen, de evolutie van hun hulpbehoevendheid, hun kwetsbaarheid. Dat gaat veel verder dan wat één kort controlebezoek kan bevatten.
Soms is een hogere inschaling noodzakelijk om de zorg af te stemmen op de reële situatie en noden van de patiënt, niet om zich te verrijken. Het doel is steeds om mensen de juiste ondersteuning te bieden, zodat ze zo lang mogelijk thuis kunnen blijven wonen. Want hoe verloopt zo’n controle? Een onbekende aan de deur die slechts de mogelijkheid heeft om een inschatting te maken tijdens een kort gesprek. En dan moet een patiënt vertellen dat het niet meer gaat, dat hij of zij incontinent is of last heeft van dementie. Dat is niet evident. Veel mensen houden zich groot. Het gevolg kan zijn: een lagere score, een brief op de mat met als resultaat minder zorg dan iemand eigenlijk verdient.
Daarom staan thuisverpleegkundigen altijd op de bres. Vaak investeren ze extra tijd zonder die te kunnen aanrekenen, omdat het juiste doen belangrijker is dan een nomenclatuurregel. Wilt u dat fraude noemen? Dan ligt het probleem bij het systeem, niet bij de zorgverlener.
Iedereen in de sector weet dat het huidige financieringssysteem kraakt. De bestaande inschalingsinstrumenten geven geen stabiel of eenduidig beeld. Verschillende beoordelaars komen geregeld tot een andere score. Dat wijst niet op kwaad opzet, maar op een systeem dat aan vernieuwing toe is. Precies daarom ligt het ontwikkelen van een nieuw financieringsmodel al op tafel. In een pilootproject gaan we met alle betrokken stakeholders op zoek naar de betere bouwstenen voor een nieuwe financiering voor de thuisverpleging. En het Wit-Gele Kruis is daar zelf één van de trekkers van: niet om minder gecontroleerd te worden, maar om correcter, transparanter én met billijke vergoedingen te kunnen werken.
Fraude moet aangepakt worden maar stop met thuisverpleegkundigen te behandelen alsof ze boemannen zijn. Stop met wantrouwen te zaaien in een beroep dat draait om nabijheid, zorg en vertrouwen. Het Wit-Gele Kruis blijft pleiten voor strenge maatregelen tegen misbruik en voor een nieuw financieringssysteem. Maar ook voor rust en respect. Voor waardigheid. Voor een eerlijk debat.
Want de huidige negatieve beeldvorming raakt de sector bikkelhard, maar vooral elke thuisverpleegkundige persoonlijk. Ze hebben gewerkt, gezwegen en meegebogen. Nu is het tijd om dit uit te spreken:
Het is genoeg geweest.