Bart Kaëll: "Een pacemaker is niet alleen voor oude mensen."

Je leeft sinds enkele jaren met een pacemaker. Waarom werd die geplaatst?

“Vijf jaar geleden had ik last van hartritmestoornissen. Daarvoor onderging ik een operatie: een ablatie, waarbij men via de lies naar het hart gaat om de stoornis op te lossen.

Twee jaar later kreeg ik weer veel last van kortademigheid. Op een app zag ik dat mijn hartslag opnieuw zeer onregelmatig was, soms maar tot 35 slagen per minuut. Luc is toen met mij naar een cardioloog gegaan. Twee dagen later werd ik geopereerd en kreeg ik mijn pacemaker. Sindsdien ben ik niet meer kortademig en voel ik me veel beter.”

Wat ging er door je hoofd bij het woord ‘pacemaker’?

“Ik associeerde een pacemaker met oude mensen, tot mijn cardioloog me vertelde dat er ook veel jonge mensen één hebben. Nu ben ik er heel tevreden mee en zou ik het iedereen aanraden.

Het is goed dat er zo’n dingen bestaan, al was het wel even vreemd om te bedenken dat er nu een computer in mijn lichaam zit. Dat werd heel duidelijk toen de arts mijn pacemaker na de ingreep via een laptop kon besturen. Ik heb toch even nagevraagd of mijn pacemaker gehackt kan worden, maar dat kan gelukkig niet!” (lacht)

Heb je je levensstijl erg moeten aanpassen?

“Niet echt, al waren mijn eerste optredens na de ingreep wel spannend. Er werd me aangeraden niet te veel met mijn armen te zwaaien in functie van de bedrading van de pacemaker. In het ziekenhuis kreeg ik gelukkig tips en oefeningen om de spieren rond de pacemaker te doen wennen aan de nieuwe situatie.”

In het programma ‘Het Huis’ van Eric Goens moest je een sportproef afleggen. Hoe was dat voor jou?

“Ik was niet heel blij met de resultaten ... Ik was toen 64 jaar oud en werd geschat op 67 jaar. Ik ga nu voorzichtiger om met zware fysieke inspanningen, omdat ik weet dat er bedrading aan de pacemaker hangt. Ik sport dus minder intensief, maar wel nog vaak.

Op het podium staan is bijvoorbeeld al topsport en daarnaast probeer ik dagelijks te zwemmen. Luc en ik proberen over het algemeen veel te bewegen, gezond te eten en alcohol te vermijden.”

We kennen jou als eeuwig jong en als een echte spring-in-’t-veld. Wat houdt je jong?

“Ik vind het heel belangrijk om mijn lichaam goed te onderhouden. Ik ga twee tot drie keer per jaar naar de tandarts en zorg voor een goede lichaamsverzorging. Daarnaast is er ook het geestelijke. Ik geniet enorm van de tijd die ik doorbreng met Luc en met mijn dichte vrienden.

Ik heb een moestuin waarin ik helemaal kan ontspannen en we hebben een huis in Spanje waar we jaarlijks een viertal keer naartoe trekken. Luc en ik leven niet in ik-, maar in wij-vorm. Bewust tijd maken voor leuke dingen, houdt me jong.” 

Deze zomer word je 65 jaar, hoe kijk je daarnaar? 

“Toen ik 40 werd, was ik daar echt ziek van, maar 65 worden stoort me niet. Ik heb doorheen de jaren, door de pacemaker en mijn depressie alles beter leren doseren. Ik doe mijn eigen ding, op mijn eigen ritme. Het is maar goed dat we ieder jaar ouder worden! 

En trouwens, in mijn hoofd ben ik altijd 30 gebleven. Dit is wel een belangrijk jaar, want ik lanceer mijn theatershow ‘Onderweg’. Het is altijd een droom van me geweest om te zingen voor een zittend publiek.”

Heb je tips voor onze lezers?

“Eigenlijk weten we allemaal al wat we moeten doen: balans vinden in het leven. En vooral niet aarzelen om hulp te vragen als je voelt dat er iets niet klopt. Dat geldt ook voor mentale problemen: er staan altijd mensen klaar om je te helpen.”

Wil je nog iets kwijt aan ons?

“Ik heb enkele jaren geleden meegedaan aan het programma ‘Een Echte Job’ (waarin BV’s tijdelijk verpleegkundige worden), en had echt onderschat wat verpleegkundigen allemaal moeten kunnen. De verschillende shiften, het zware tilwerk… Ik heb veel bewondering en respect voor iedereen die in de zorg werkt en jullie mogen voor mijn part het dubbele verdienen!”