Diabeteszorg thuis ... en dan erop uit!
Paula leeft al langer met diabetes maar ze hoefde geen insuline te krijgen. Met aangepaste diabetesmedicatie bleven haar suikerwaarden onder controle. Door een cortisonekuur raakten die waarden zodanig uit balans dat Paula moest worden opgenomen in het ziekenhuis.
Van diabetesmedicatie naar insuline
Sinds haar ziekenhuisopname komt een verpleegkundige van Wit-Gele Kruis twee keer per dag insuline inspuiten. Liesl: “In het begin was het wel even zoeken om de juiste dosis insuline te bepalen. We stuurden wekelijks een overzicht van Paula’s suikerwaarden door naar onze referentieverpleegkundige diabetes. Zij paste de insuline dosis dan aan en verwittigde ook de huisarts hierover. Ook wij, de lokale verpleegkundigen, hebben een goede band met de huisarts. Als we ook maar ergens aan twijfelen, contacteren we hem meteen.”
Vertrouwen
De inspuitingen betekenden een ingrijpende verandering in het dagelijks leven van Paula, die graag regelmatig de deur uit gaat. “Maar ik laat er mij niet door uit het lood slaan. Zelf durf ik de insuline niet inspuiten. Ik ben bang dat ik fouten zou maken, het is best wel complex om op basis van de metingen de juiste dosis toe te dienen.
Gelukkig springt mijn zoon Danny met veel plezier bij. Hij volgde een paar keer mee toen de verpleegkundige van Wit-Gele Kruis mijn insuline kwam toedienen en hij was er direct mee weg."
Niet aan huis gebonden
Paula: "Ik kan nu met een gerust hart op stap of op vakantie naar zee met Danny en zijn vrouw. Ook op haar kan ik rekenen. Nadine gaat elke week naar de markt in Lochristi. Als het weer goed is, komt ze mij oppikken. Ik ga wel altijd met mijn rollator, want op straat ben ik bang om te vallen.
Het doet mij heel veel deugd om buiten te zijn, op de markt kom ik altijd wel iemand tegen die ik ken. Ook mensen uit Oostakker, waar ik vroeger woonde. De eerste weken nadat ik hier verhuisd was, kwam er veel bezoek. Maar wanneer iedereen een keer is langs geweest, vermindert dat wel wat natuurlijk."
Gaan dansen of genieten van een concert, ik laat mij niet tegenhouden door diabetes. It's now or never, zoals Elvis zong.
Blijven bewegen ...
Paula: “Met Nadine ga ik ook één keer per maand eten en dansen. We zijn dan weg van ’s middags tot rond een uur of zes, samen met een groep kennissen. Ik hoef niet eens veel te dansen, maar ik geniet van de ambiance. Ze spelen altijd muziek uit mijn tijd. Ik hou enorm van New Orleans jazz.
Ik ben een echte muziekfanaat, toen ik naar deze flat verhuisde, heb ik zeker 1000 cd’s weggegeven aan de man van mijn vriendin. Hij speelt in een orkest en ze nemen mij regelmatig mee naar zijn concerten. Heerlijk vind ik dat.”
... en naar de wolken kijken
Paula woont sinds half mei in een seniorenflat in Lochristi, daarvoor kreeg ze haar diabeteszorg in Oostakker. Ze hoefde dus niet ver te verhuizen.
“Een groot voordeel van deze flat is dat ik hier kan gaan eten, samen met andere bewoners. Ik woon hier graag. In mijn appartement zelf hou ik vooral van de open lucht. Vanuit mijn woonkamer zie ik de wolken en als het mooi weer is, kan ik het raam naar mijn balkon openzetten.”