VIHP’s Joyce en Katrien geven ademruimte aan huisartsen
De werkdruk voor huisartsen neemt hand over hand toe. De bevolking vergrijst en dat brengt complexere zorg met zich mee. Daarnaast leidt administratie tot veel tijdverlies en is er momenteel een tekort aan huisartsen. De drukte in de praktijken brengt echte zorg en goede consultaties in het gedrang. Ook de balans werk-prive raakt verstoord. Het inschakelen van een VIHP, ofwel verpleegkundige in de huisartsenpraktijk, kan helpen. Joyce en Katrien vertellen hoe ze de huisarts ontzorgen: van een uniforme aanpak voor uitstrijkjes tot de opvolging van een bevolkingsonderzoek. En de huisarts? Die kan zich weer volop met de kerntaak van de praktijk bezighouden. Iedereen blij. Ook de patiënt.
Dag Joyce en Katrien, hoe komt het dat jullie de overstap maakten naar het werken in een huisartsenpraktijk?
Joyce: “Ik werkte al een paar jaar als diabeteseducator bij het Wit-Gele Kruis West-Vlaanderen toen ik zag dat er een interne vacature openstond om als verpleegkundige in de huisartsenpraktijk te beginnen. Ik was meteen enthousiast. Na de sollicitatieprocedure kon ik starten met het postgraduaat aan de Arteveldehogeschool.”
Katrien: “Ik werk al 28 jaar voor het Wit-Gele Kruis als referente wondzorg en stomazorg, en ook als mobiele verpleegkundige. Maar ik merkte dat de job fysiek te zwaar begon te wegen. Ik zocht iets anders en kwam bij de vacature voor VIHP uit. Het preventieve luik in de gezondheidszorg in combinatie met de vele technische zorgen sprak me zeer hard aan.’
Jullie job is heel veelzijdig. Hoe ziet een typische werkweek er voor jullie uit?
Joyce: “Ik werk vier dagen per week in praktijk De Veemarkt. In het begin deed ik vooral technische zorgen, maar ondertussen begeleid ik ook meer patiënten met chronische aandoeningen. Daarnaast volg ik de bevolkingsonderzoeken op, werk ik protcollen bij en doe ik diabeteseducaties. Tussendoor steriliseer ik het materiaal en controleer ik bijvoordbeeld de vaccins in de frigo. De dagen zijn altijd goed gevuld.”
Katrien: “Ik ondersteun in twee praktijken: De Harp en Rinus. Ik start mijn dag vaak met bloedafnames, daarnaast ook ECG’s, spirometrie, wondzorg, vaccinaties, oren spoelen, wratjes wegnemen, enzovoort. Tussendoor bekijk ik de patiënten die gehospitaliseerd zijn geweest, werk ik hun medicatieschema bij en vul ik nieuwe diagnoses aan. Met iedere patiënt die bij mij op consultatie komt, probeer ik de medicatiefiche, het vaccinatieschema en de bevolkingsonderzoeken te bespreken.”
Heeft jullie job ook een merkbare impact op de patiënten?
Katrien: “Dat vind ik wel. Voor mijn kwaliteitsverbeterend project rond diabetes stuurde ik een uitnodiging voor een voetonderzoek naar alle diabetespatiënten. Nadat ik de patiënten had gezien die op de uitnodiging reageerden, ben ik ook gaan kijken wie nog niet was langsgekomen. Hen heb ik dan extra opgebeld of zelfs thuis bezocht. Het viel op dat net die groep een hoger risico liep. Dat is wel iets typisch: wie zelf reageert op een uitnodiging, heeft het meestal al onder controle. Het is net de andere groep waar je dat extra duwtje voor moet geven die belangrijk is in de praktijk te krijgen.”
Joyce: “Patiënten komen ook vooral voor acute zorgen bij de arts: ze hebben een verkoudheid en de arts bekijkt hoe die moet worden behandeld. Er is vaak niet genoeg tijd om alle zaken daar rond nog op te volgen. Ik heb wel het gevoel dat artsen er meer aandacht voor hebben sinds ik als VIHP ben gestart. Misschien omdat ze nu weten dat er ook ruimte is om het op te volgen? Ze kunnen nu makkelijker zeggen: ‘Je uitstrijkje is niet in orde, plan maar iets in bij Joyce’. Vroeger was hun agenda al volzet en was het moeilijker om zo’n zaken in te plannen of op te volgen.”
Dankjewel, dames. Die afkorting VI(H)P is best wel toepasselijk. Jullie rol naar de huisarts en de patiënt is echt een meerwaarde. Nog veel succes!