U bent hier

De stijl van Bart

Ik ben diabeteseducator in de provincie Antwerpen. Ik volg nauwgezet de gezondheid van onze diabetespatiënten op. Enfin, samen met de patiënt, mijn collega-verpleegkundigen, de huisarts, endocrinoloog, diëtist, mantelzorger, podoloog … Want diabetes managen is teamwerk.

 

Mijn kinderen Nand en Noor zijn mijn oogappels en in mijn vrije tijd ben ik hardloper én koffieliefhebber. Ik geniet graag van het leven. Maar mijn échte passie ligt in mijn job. Dat is gewoon geluk hebben. 

Bart-Dubois
Bart
Diabeteseducator in Antwerpen
De roze mars

Momenteel loopt binnen het Wit-Gele Kruis van Antwerpen de challenge 'No Steps No Glory' om meer te bewegen. Collega Karin Van Haecht zocht naar extra motivatie en een extra doel. Dat vond ze in ‘de roze mars’, een initiatief van de vzw Pink Ribbon, die strijdt tegen borstkanker. Gedurende de maand mei was het de bedoeling om elke dag minstens 10.000 stappen te zetten. Met enkele collega’s vormden we het team 'No Steps No Glory'. Samen met Karin, Luc Van Leemput en Ingrid Ponet gingen we de uitdaging aan om dagelijks minstens die stappen te zetten. Uiteindelijk eindigde ons team op een mooie 16de plaats (op 2890 teams). We haalden zelf een gemiddelde per teamlid van 661.312 stappen per persoon over 31 dagen. Dat zijn er gemiddeld 21.332 per dag. Deze ‘roze mars’ betekende een extra stimulans voor ons en we hopen om er volgend jaar terug bij te zijn. Immers… no steps no glory!

FGM proefproject

Diabetespatiënten kunnen hun glucosegehalte al enkele jaren meten via Flash Glucose Monitoring. Hierdoor is er geen vingerprik meer nodig, maar wordt de glucose continu gemeten via een sensor aangebracht op de arm. Met een meettoestel kan de bloedglucose ‘gescand’ worden. Dit systeem is gebruiksvriendelijker dan de meettoestellen met vingerprik. Bovendien biedt dit veel meer informatie dan enkel de actuele bloedglucosewaarde. 

Omdat deze technologie een heel stuk duurder is, is dit tot op heden enkel beschikbaar voor diabetespatiënten op een intensieve insulinetherapie. De producent van deze technologie wil dit nu ook uittesten bij patiënten met type 2 diabetes in de eerste lijn. Wij als Wit-Gele Kruis werden gevraagd om een aantal patiënten te selecteren om aan een pilootstudie deel te nemen. Over heel het land gaat het om een 100-tal patiënten. Samen met de collega-educatoren zijn wij hier alvast klaar voor ! Hopelijk wordt dit binnenkort mogelijk voor iedere diabetespatiënt.

FGM-pilootstudie

Vandaag ga ik naar het jaarlijks Diabetessymposium. Normaal doe ik dat elk jaar in de maand november en moet ik mij hiervoor verplaatsen naar Gent. Nu gebeurt het allemaal ‘in ons kot’ en online, waarbij we alle presentaties kunnen volgen op de laptop. Als diabeteseducatoren dienen we onze kennis up-to-date te houden en zeer regelmatig bij te schaven. Daarom zet onze organisatie sterk in op zowel interne als externe vorming. Door de huidige coronacrisis werden tot nu toe alle externe vormingen geannuleerd. Ik ben dan ook blij dat dit jaarlijks symposium toch nog kan plaatsvinden, al is het op afstand. De koffie en de babbel met collega’s van overal te lande mis ik wel. Maar, zei Martine Tanghe gisterenavond bij haar afscheid niet dat alles goed komt?

Collega's groeten

Vandaag weer geflitst met mijn grootlichten naar een witte Clio. Het bleek echter geen collega te zijn. Tja, wie met een witte Clio rijdt loopt dat risico als deze mij kruist. Collega's groeten on the road... Mijn stijl!

Vreemde tijden

Het zijn vreemde tijden…Ik denk aan de mooie dingen: de angst van een patiënt die ik door mijn bezoek wat kon wegwerken, een glycemie die beter onder controle komt, 20 liter handontsmetting die een kennis me aanreikt voor onze organisatie…

Onze dienstverlening die we anders bieden mag er nog staan vandaag. In de tweede lijn moesten een paar minder dringende activiteiten op de schop, maar wat heet ‘minder dringend’? En welke lijken zullen er hierdoor later nog uit de kast vallen?

Verenigde krachten

De deurbel gaat. Een leerkracht van de school van Noor staat voor de deur met een ‘ouderdiploma’ en een bloemetje. Dit speciaal om de ouders te bedanken voor hun inzet bij het afstandsonderwijs. Dit wordt zeer geapprecieerd. Fijn initiatief ! Met verenigde krachten zetten we ons samen in tegen corona.

Op Skypebezoek

Ik heb het gedaan vandaag, jawel, een huisbezoek via Skype. Op een zeker moment viel de verbinding weg en bleef ik kijken op een stilstaand beeld van een patiënt. Alleen had ik dat niet direct door… Terug verbinding maken, maar… waar waren we gebleven? Een aantal zaken mis je sowieso als je geen fysiek bezoek brengt. Ondermeer een monofilamenttest is via deze weg niet mogelijk.

Coronamonsters

Noor krijgt een opdracht doorgestuurd van de tekenacademie. Ook hier geven ze afstandsonderwijs. Tof! Maak een groepsfoto van enkele monsters die het coronavirus eten en werk dit verder uit.

Schooltijd

Het begin van een nieuwe schoolweek: de vele taken wat in een structuur gieten. Voor de lagere school lukt dat bij ons goed. Voor het secundair is dat een ander geval. Smartschool doorzoeken naar de taken, Nand aan het werk zetten, hopen dat hij alle deadlines haalt en dat alles geupload wordt op de juiste plaats. Twee uur werk per kind om hen te helpen… dat blijkt toch een utopie.

Nee, mijn mondmasker mag niet af

De huisbezoeken die nog gebeuren, zijn met het naleven van de regels die ieder van ons kent. Maar, echt waar, een uur continu praten met een mondmasker is niet zo aangenaam. En ook nu zijn er patiënten die me vragen of ik echt geen tas koffie wil. Nee, lukt moeilijk met een mondmasker en nee, ik mag het niet afzetten…

Pacman spelen

Het noodzakelijke bezoek aan het grootwarenhuis. Met stoffen mondmasker en ontsmette winkelkar door de winkel schrijden alsof je je in een spel van pacman bevindt. Tja… ’t zijn vreemde tijden…

Virusangst

Ik merk dat veel mensen in angst leven. Angst om het virus op te lopen, om ziek te worden…  Zelf ben ik er ook niet altijd helemaal gerust in. Strikt genomen kan ik mijn job op afstand uitvoeren (skypegewijs). Jammer genoeg kan niet elke patiënt op de digitale trein stappen en bij wie het wel kan is dit ook niet meer dan een noodoplossing.

Onze aanpak

  • Start sterk en groei in je job dankzij ons uniek onthaal- en opleidingstraject.

  • Een competitief loon volgens barema aangevuld met maaltijdcheques van 7 euro.

  • Mogelijkheid om aan te sluiten bij een groepsverzekering.

  • Samen zoeken we naar een goede werk-privé balans. Werk dichtbij huis en kies voor deeltijds of voltijds werken, verschillende uurregimes zijn mogelijk.

  • Onze mensen zijn goud waard, daarom dragen we graag bij aan jouw professionele en persoonlijke ontwikkeling.

  • Een veilige werkomgeving met het nodige (beschermings)materiaal om kwaliteitsvolle zorg aan te bieden.

  • Een pak extra voordelen.

Jouw stijl

  • Je werkt graag zelfstandig met een grote mate van autonomie. 

  • Samen sterk! Een uitgebreid netwerk van collega’s staat steeds voor je klaar. 

  • Maak je ambities waar. Carrière maken bij het Wit-Gele Kruis? Het kan!  

  • Zorgverlening op mensenmaat. Een persoonlijke aanpak betekent een wereld van verschil.  

  • Jouw engagement reikt verder dan zorg alleen. Je voelt wat leeft bij de mensen en werkt nauw samen met mantelzorgers en zorgpartners. 

  • Haal voldoening uit de warme band met je patiënten.