Simonne volgt de tips van referentieverpleegkundige Marleen op om valincidenten te voorkomen

Verpleegkundigen letten steeds op mogelijke valrisico’s. Daarom liet referentieverpleegkundige Marleen Simonne enkele simpele bewegingen doen om haar mobiliteit in te schatten.
Simonne: ”Dat lukte prima maar kort daarna ben ik toch gevallen. Ik was misschien wat te overmoedig op dat moment. Ik ben gevallen over een klein boordje toen ik mijn serre wou binnengaan. Ik had geen stok bij en kon me aan niets vastgrijpen. Gelukkig liep ik enkel wat kneuzingen op en had ik niets gebroken. Dankzij mijn personenalarm, dat ik al even heb, kon ik meteen hulp vragen.”

Simonne doet wekelijks de eenvoudige bewegingen die Marleen haar als tip meegaf om het  risico op vallen te verkleinen.
Marleen: “We merken dat dit echt helpt. Sinds die ene keer is ze niet meer gevallen.”
Dankzij de oefeningen is Simonne haar evenwicht beter en zijn haar spieren versterkt: zich afdrukken tegen de deur, de knie omhoog doen, een aantal keer op en van een trapje stappen. Ze merkt zelf ook resultaat: “Ik kan bijvoorbeeld vlotter rechtstaan als ik aan tafel zit. Voorlopig kan ik me thuis nog goed verplaatsen, en die oefeningen zijn een extraatje om dat zo te blijven doen.”

Simonne is enorm graag bezig in de tuin. “Dat is goed en mag je haar ook niet afnemen”, vertelt Marleen. “Beweging is eigenlijk net goed om vallen tegen te gaan. Rust roest.”

Simonne gebruikt een wandelstok en een looprekje in huis. Met een rollator verplaatst ze zich buitenshuis, zoals voor een wandelingetje naar haar buurvrouw. “Het lukt me wel om nog iets  op te rapen dat op de grond gevallen is, maar onlangs gaf Marleen me de tip om hiervoor een ‘grijper’ te gebruiken. Dan hoef ik me niet zo te bukken en het verkleint het valrisico. Op een stoel kruipen om bijvoorbeeld iets bovenaan uit de kast te halen doe ik zeker niet meer, dat risico durf ik niet meer te nemen”, lacht Simonne.

“De situatie thuis is momenteel veilig. Als ik iets onveiligs doe, dan is het vaak op een onbewaakt moment. Mijn bed staat beneden zodat ik niet dagelijks de trap op en af moet, en ik kreeg ook de raad om enkel de trap te nemen als er iemand in huis bij is.”

“Ik ben heel tevreden van het Wit-Gele Kruis en alle andere hulp die ik krijg. Naast het dagelijks bezoek van de verpleegkundige komt ook af en toe iemand van gezinshulp en een poetshulp langs. Sommigen hebben moeite om hulp te vragen maar ik niet. Zo heb ik intussen wat extra ‘compagnie’. Daarnaast krijg ik veel steun van mijn zoon. Hij is mijn mantelzorger en regelt alles voor me. Hij springt ook dagelijks eens binnen.”