“Ik ben dankbaar dat ik niet voor elke zorg naar het ziekenhuis moet”
Toen Abdesselam vorig jaar de diagnose maagkanker kreeg, begon een intens traject van onderzoeken en behandelingen. Een deel van die zorg gebeurt gelukkig vandaag thuis. Dankzij het Wit-Gele Kruis kan hij dagelijks rekenen op professionele hulp én vertrouwde gezichten in een moeilijke periode
Een diagnose die alles verandert
Abdesselam kampte al een tijdje met oprispingen en gewichtsverlies. Een bloedonderzoek bij de huisarts gaf afwijkende waarden aan. Na verdere onderzoeken werd een tumor in zijn maag ontdekt. Verschillende operaties, chemotherapie en sondevoeding maakten de voorbije maanden deel uit van zijn behandelingstraject. Toch probeert Abdesselam positief te blijven.
Zorg in het ziekenhuis en thuis
Voor zijn kankerbehandeling gaat Abdesselam regelmatig naar het ziekenhuis. Daar volgt een team van artsen, verpleegkundigen, een psycholoog en een diëtiste hem op. Een deel van de zorg gebeurt thuis. Tweemaal per dag komt het Wit-Gele Kruis langs om de sondevoeding aan en af te sluiten en de wonde bij de sonde te verzorgen. “Bij een chemokuur verloopt de opstart in het ziekenhuis. Thuis volgen wij de chemopomp verder op en ontkoppelen we die een tweetal dagen later”, vertelt verpleegkundige Lidwina.
Nieuwe behandeling,nieuwe hoop
Binnenkort start Abdesselam met een zwaardere chemotherapie. Om de twee weken krijgt hij een behandeling. Na enkele kuren zal opnieuw geëvalueerd worden hoe de tumor reageert. “Dat blijft spannend”, geeft hij toe. “Hopelijk krimpt de tumor, zodat de artsen die operatief kunnen verwijderen.”
Abdesselam
“Toen ik hoorde dat ik kanker had, was dat natuurlijk verschieten. Ik rook en drink bijvoorbeeld niet. Dan verwacht je zo’n diagnose niet meteen. Maar je kan er niets aan veranderen. Je moet ermee leren omgaan en ik probeer ondanks alles positief te blijven.”
“Wat ik vooral waardeer, is dat de thuisverpleegkundigen altijd zo vriendelijk zijn en tijd maken voor een babbel. Ze geven goede uitleg, luisteren naar mijn vragen en steunen mijn vrouw en mij als het
moeilijk is.”
“Ik moet al vaak genoeg naar het ziekenhuis voor onderzoeken en behandelingen. Daarom betekent het veel dat een deel van mijn zorg thuis kan gebeuren.”
Lidwina
“Wanneer iemand de diagnose kanker krijgt, verandert er op korte tijd ontzettend veel. Patiënten krijgen in het
ziekenhuis veel informatie. Thuis kunnen we zaken nog eens rustig overlopen en beantwoorden we vragen die later opduiken.”
“Omdat we dagelijks bij Abdesselam langskomen, merken we ook snel veranderingen op. We houden zijn algemene toestand mee in de gaten, volgen de wonde rond de sonde op en kijken hoe het fysiek en mentaal met hem gaat.”
“Maar we komen niet alleen voor een technische zorg. We zijn ook een luisterend oor. Patiënten en hun familie hebben vaak vragen of zorgen. Dan is het belangrijk dat er iemand is die tijd maakt om te luisteren.”